Het rekensommetje
Uit gegevens van het Kadaster blijkt dat handelaren de weilanden aankochten voor 16 tot 38 euro per vierkante meter. Vervolgens werden de percelen opgeknipt in kleine beleggingskavels en zo snel mogelijk doorverkocht — nu voor 80 tot 200 euro per vierkante meter. Over een periode van tien jaar leverde dat in dit ene gebied ruim 4,5 miljoen euro op. Honderden kopers bleven achter met grond die een fractie waard is van wat zij betaalden.
Ter vergelijking: grond die daadwerkelijk rijp is voor woningbouw doet in de regio Utrecht gemiddeld zo’n 1.100 euro per vierkante meter. Precies dat verschil is wat verkopers in het vooruitzicht stellen. Alleen komt het moment waarop dat verschil wordt gerealiseerd nooit.
De belofte van ‘warme grond’
Kopers kregen te horen dat het ging om warme grond: landbouwgrond waarop volgens de verkoper binnen afzienbare tijd gebouwd zou worden. Soms werd een termijn van drie tot vijf jaar genoemd, met een waarde die zou vervijfvoudigen of meer.
Benaderd werden vooral ouderen en mensen die ver van het perceel vandaan wonen. Dat is geen toeval. Wie niet in de buurt woont, kan niet zelf gaan kijken en is volledig afhankelijk van de brochure, de verkooptelefoon en de kaartjes die worden meegestuurd. In onze dossiers zien wij dezelfde selectie steeds terugkeren.
“Had u niet beter moeten opletten?”
Die vraag krijgen gedupeerden steevast te horen, van de handelaren zelf, maar soms ook van hun omgeving. Wij vinden dat te kort door de bocht.
Er is een fictief verhaal verkocht. Er worden hoge winsten beloofd en lage risico’s voorgespiegeld, terwijl het tegendeel waar is: het risico is zeer hoog en van winst is geen sprake. Wie op basis van onjuiste en onvolledige informatie tekent, heeft niet slecht opgelet. Die is misleid. Dit zijn geen eerlijke handelspraktijken; dit is bedrog en misleiding.
Dat oordeel staat inmiddels niet meer alleen. In een eerdere procedure oordeelde de rechtbank dat sprake was van oneerlijke handelspraktijken en werden de bestuurders persoonlijk aansprakelijk gehouden, ondanks de bv-structuur en een latere turboliquidatie.
En de notaris?
In veel van onze dossiers is het perceel in de leveringsakte nog steeds aangemerkt als landbouwgrond, zonder dat de notaris iets heeft vermeld over de werkelijke bestemming of de risico’s van de constructie. Een deel van de kopers heeft de notaris zelfs nooit gesproken. Ook daar valt in veel gevallen blaam te leggen.
Wat u nu kunt doen
Heeft u via een grondhandelaar een perceel gekocht — in Polder Rijnenburg of elders — en blijft het beloofde rendement uit? Neem dan geen genoegen met “nog even geduld”.
Eis schriftelijk een concrete datum of termijn waarop u uw rendement kunt verwachten, met een redelijke reactietermijn van bijvoorbeeld twee weken. Blijft een helder antwoord uit, dan is dat het moment om juridische stappen te overwegen.
Wij beoordelen kosteloos en vrijblijvend of terugvordering van uw aankoopsom in uw geval haalbaar is. Schaamte of het idee dat het toch geen zin heeft, is precies waar deze handel op drijft. U staat niet alleen: dit speelt bij duizenden kopers.
Bekijk de waarschuwingslijst · Meld uw zaak aan